حكايت

فرو كوفت پيرى پسر را به چوب

بگفت اى پدر بى گناهم مكوب

توان بر تو از جور مردم گريست

ولى چون تو جورم كنى چاره چيست؟

به داور خروش، اى خداوند هوش

نه از دست داور برآور خروش

نظرات نوشته شده

اولین نفر برای نظر دادن باشید و نظرتان را در مورد این شعر از طریق فرم زیر ارسال کنید.