حكايت

يكى خوب كردار، خوش خوى بود

كه بد سيرتان را نكو گوى بود

به خوابش كسى ديد چون در گذشت

كه بارى حكايت كن از سرگذشت

دهانى به خنده چو گل باز كرد

چو بلبل به صوتى خوش آغاز كرد

كه بر من نكردند سختى بسى

كه من سخت نگرفتمى با كسى

نظرات نوشته شده

اولین نفر برای نظر دادن باشید و نظرتان را در مورد این شعر از طریق فرم زیر ارسال کنید.