حكايت

يكى در نشابور دانى چه گفت

چو فرزندش از فرض خفتن بخفت؟

توقع مدار اى پسر گر كسى

كه بى سعى هرگز به منزل رسى

سميلان چو بر مي‌نگيرد قدم

وجودى است بى منفعت چون عدم

طمع دار سود و بترس از زيان

كه بى بهره باشند فارغ زيان

نظرات نوشته شده

اولین نفر برای نظر دادن باشید و نظرتان را در مورد این شعر از طریق فرم زیر ارسال کنید.